From: user3254@newsgrouper.org.invalid   
      
   Protokół Rehabilitacji Pacjentki Długoterminowej w Śpiączce   
   1. Cel protokołu   
   Celem protokołu jest wdrożenie kompleksowej, intensywnej terapii   
   sensorycznej, emocjonalnej i funkcjonalnej mającej na celu pobudzenie   
   aktywności neurologicznej oraz stopniową rehabilitację pacjentki   
   znajdującej się w stanie śpiączki od 25 lat.   
   2. Zasady ogólne   
   Pacjentka nie powinna być nigdy pozostawiana sama w pokoju.   
   Stały kontakt emocjonalny, werbalny, dotykowy przez 24h/dobę.   
   Dostosowanie terapii do codziennych obserwacji EEG, EKG, parametrów   
   życiowych.   
   Zapewnienie zmienności bodzców dla utrzymania wysokiego poziomu stymulacji.   
   3. Elementy terapii   
   3.1 Stymulacja emocjonalna i sensoryczna   
   Ciągła obecność osoby bliskiej.   
   Rozmowy, czytanie, śpiewanie, kontakt fizyczny (głaskanie, przytulanie).   
   Terapia animal-assisted: codzienny kontakt z pieskiem i wiewiórką.   
   3.2 Stymulacja dotykowa i masaŻ   
      
   Codzienne masaŻe caŁościowe (manualne + materac masujĄcy).   
   Stymulacja stóp i dłoni: ucisk, wibracje, kontrastowe kąpiele.   
   Masaż punktów refleksologicznych.   
   3.3 Monitoring biologiczny   
   Codzienny pomiar: EKG, tętna, ciśnienia, poziomu cukru, saturacji.   
   Zestawienie danych z aktualnie stosowaną stymulacją.   
   3.4 Aktywizacja ruchowa   
   Pionizacja za pomocą egzoszkieletu lub stołu pionizacyjnego (min. 30 min   
   dziennie).   
   Robotyczne wspomaganie ruchu kończyn.   
   Ćwiczenia bierne każdego stawu.   
   3.5 Stymulacja sŁuchowa   
   Terapia dźwikiem binauralnym (theta i alpha waves).   
   Akustyka 3D: dynamiczne, przestrzenne źródła dźwięku.   
   3.6 Diagnostyka neurologiczna   
   Codzienna analiza EEG.   
   Wykonanie funkcjonalnej tomografii 4D głowy.   
   Mapowanie aktywnych obszarów mózgu.   
   3.7 Neuromodulacja   
   Rozważenie ponownej stymulacji mózgu (DBS).   
   Monitorowanie postępów w kontekście możliwego zastosowania technologii   
   Neuralink.   
   4. Harmonogram dzienny (przykład)   
   Godzina Dzialanie   
   7:00   
   Pomiar parametrów życiowych   
   8:00   
   Masaż całościowy + stymulacja stóp   
   9:00   
   Terapia animal-assisted   
   10:00   
   Stymulacja słuchowa 3D   
   11:00   
   Pionizacja w egzoszkielecie   
   12:00   
   Odpoczynek pod opieką   
   14:00   
   Rozmowa/lektura/aktywna komunikacja   
   16:00   
   Ponowne ćwiczenia bierne + masaż   
   18:00   
   Stymulacja słuchowa binauralna   
   20:00   
   Pomiar parametrów + raport   
   22:00   
   Przygotowanie do snu   
   5. Oczekiwane efekty   
   Zwiększona aktywność fal mózgu.   
   Poprawa reakcji na bodźce zewnętrzne.   
   Stabilizacja funkcji życiowych.   
   Możliwość inicjacji minimalnych, świadomych reakcji ruchowych lub   
   komunikacyjnych.   
   6. Bibliografia naukowa   
   Schiff ND. Recovery of consciousness after brain injury: a mesocircuit   
   hypothesis. Trends in Neurosciences (2010).   
   Giacino JT et al. The minimally conscious state: definition and diagnostic   
   criteria. Neurology (2002).   
   Laureys S. The Neural Correlate of (Un)Awareness: Lessons from the Vegetative   
   State. Trends in Cognitive Sciences (2005).   
   Owen AM, Coleman MR. Functional neuroimaging of the vegetative state. Nature   
   Reviews Neuroscience (2006).   
   7. Ośrodki specjalistyczne   
   Coma Science Group, University of Liege, Belgia   
   Spaulding Rehabilitation Hospital, Harvard Medical School, USA   
   Institut du Cerveau, Paryz, Francja   
   Shirley Ryan AbilityLab, Chicago, USA   
   National Hospital for Neurology and Neurosurgery, Londyn, UK   
   Uwagi końcowe: Wdrożenie protokołu wymaga współpracy wielos   
   ecjalistycznego zespołu medycznego oraz zgody rodziny pacjentki.   
      
   --- SoupGate-DOS v1.05   
    * Origin: you cannot sedate... all the things you hate (1:229/2)