From: user3254@newsgrouper.org.invalid   
      
   Schemat terapii pacjentki długoterminowej w śpiączce – krok po kroku   
   1. Stała obecność i kontakt emocjonalny   
      
       Zapewnienie obecności osoby bliskiej przez całą dobę (słuch, dotyk,   
   mowa).   
      
       Stosowanie pozytywnej mowy emocjonalnej, rozmowy, czytania książek,   
   śpiewania.   
      
       Minimalizacja samotności – pacjentka nigdy nie powinna być   
   pozostawiana całkowicie sama.   
      
   2. Stymulacja zwierzętami (terapia animal-assisted)   
      
       Mały piesek (z natury delikatny i towarzyski) do codziennego kontaktu   
   (lizanie, przytulanie, obecność).   
      
       Mała wiewiórka lub inne aktywne zwierzę do dynamicznej stymulacji   
   bodźcowej.   
      
   3. Analiza aktywności mózgu   
      
       Zakładanie EEG codziennie lub co drugi dzień.   
      
       Badanie zmian fal mózgowych przy różnych rodzajach stymulacji (dotyk,   
   dźwięk, wibracje).   
      
   4. Stymulacja sensoryczna (dotyk i masaż)   
      
       Masaże całego ciała: manualne i za pomocą specjalnych materacy   
   masujących.   
      
       Stymulacja uciskowa punktów refleksologicznych stóp i dłoni.   
      
       Wibracje infradźwiękowe stymulujące całe ciało (delikatne, rytmiczne).   
      
   5. Stały monitoring parametrów życiowych   
      
       Monitoring EKG, tętna, ciśnienia, saturacji i poziomu glukozy.   
      
       Rejestrowanie zmian podczas bodźcowania (dotyk, dźwięk, zmiana pozycji   
   ciała).   
      
   6. Pionizacja i aktywizacja mięśni   
      
       Codzienna pionizacja za pomocą egzoszkieletu lub stołu pionizacyjnego.   
      
       Robotyczna rehabilitacja kończyn dolnych i górnych (urządzenia np. typu   
   Lokomat).   
      
       Ćwiczenia bierne i czynne pod okiem fizjoterapeutów.   
      
   7. Neurostymulacja słuchowa   
      
       Terapia dźwiękiem binauralnym (nagrania dostosowane do fal mózgowych   
   theta i alpha).   
      
       Stymulacja słuchowa 3D (dźwięki natury, przestrzenne rozmowy, zmienne   
   źródła dźwięku).   
      
   8. Zaawansowana diagnostyka funkcjonalna mózgu   
      
       Wykonanie 4D funkcjonalnej tomografii mózgu (fMRI) w celu oceny   
   aktywności metabolicznej i krążeniowej mózgu.   
      
       Mapowanie obszarów aktywnych i nieaktywnych w odpowiedzi na różne   
   bodźce.   
      
   9. Terapia przez stopy   
      
       Regularna stymulacja stóp: masaż uciskowy, kąpiele kontrastowe,   
   wibracje.   
      
       Ćwiczenia bierne stóp i stawów skokowych.   
      
   10. Neuromodulacja mózgu   
      
       Ocena możliwości zastosowania stymulatorów mózgu (DBS – Deep Brain   
   Stimulation).   
      
       Rozważenie zastosowania Neuralink Elona Muska – gdyby udostępniono   
   dostęp do technologii:   
      
           Monitorowanie i stymulacja wybranych obszarów mózgu odpowiedzialnych   
   za świadomość i ruch.   
      
           Potencjalne połączenie sygnałów z urządzeniami rehabilitacyjnymi   
   i systemami komunikacji (np. cyber-oko).   
      
   Uwagi:   
      
       Proces ten wymaga codziennego rejestrowania danych i tworzenia   
   indywidualnej mapy reakcji pacjentki.   
      
       Ważne jest utrzymanie dużej zmienności bodźców i unikanie monotonii.   
      
       Wymaga zespołu: neurolog, neuropsycholog, fizjoterapeuta, logopeda,   
   pielęgniarka neurologiczna, inżynier biomedyczny.   
      
   Propozycja literatury naukowej i źródeł do dalszych badań:   
      
       Schiff ND. Recovery of consciousness after brain injury: a mesocircuit   
   hypothesis. Trends in Neurosciences (2010).   
      
       Giacino JT et al. The minimally conscious state: definition and diagnostic   
   criteria. Neurology (2002).   
      
       Laureys S. The Neural Correlate of (Un)Awareness: Lessons from the   
   Vegetative State. Trends in Cognitive Sciences (2005).   
      
       Owen AM, Coleman MR. Functional neuroimaging of the vegetative state.   
   Nature Reviews Neuroscience (2006).   
      
   Światowe ośrodki specjalizujące się w wybudzaniu ze śpiączki:   
      
       Coma Science Group, University of Liège, Belgia (prof. Steven Laureys)   
      
       Center for Brain Injury Recovery, Spaulding Rehabilitation Hospital,   
   Harvard Medical School, USA   
      
       Institut du Cerveau – Paris Brain Institute, Francja   
      
       Rehabilitation Institute of Chicago – Shirley Ryan AbilityLab, USA   
      
       National Hospital for Neurology and Neurosurgery, Londyn, UK   
      
   --- SoupGate-DOS v1.05   
    * Origin: you cannot sedate... all the things you hate (1:229/2)